الهه ناز

اسكله ی ناز چشات 

 حریم امن قایقم

تو ساعت یه ربع به عشق

عقربه ی دقایقم

گرمی دستای تورو

به صدتادنیا نمیدم

هروقت كه یارم توبودی

بیكسی و نفهمیدم

تو بنددل سلول عشق

حبس نگاتو میكشم

ولی بازم رومیله هاش

عكس چشاتو میكشم

ای قصه ی بی سروته

شعر بدون قافیه

برای مرگ این صدا

نبودن تو كافیه

 کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را

                                          کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم؟

                                                         و من چون شمع می سوزم

                                                                    و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

 و من گریان و نالانم

                                و من تنهای تنهایم

                                                 درون کلبه ی خاموش خویش اما

                                                                    کسی حال من غمگین نمی پرسد

 و من دریای پر اشکم

                          که توفانی به دل دارم

                                            درون سینه ی پر جوش خویش اما

                                                                    کسی حال من تنها نمی پرسد

  ومن چون تک درخت زرد پاییزم

                            که هر دم با نسیمی می شود برگی جدا از او

                                                                 و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند...

 پرنده ي كوچك!

       وقتي بالي براي پريدن نداري،

                             با روياي پرواز زنده بمان!

کاش آن زمان سرادق گردون نگون شدی
وین خرگه بلند ستون بیستون شدی
کاش آن زمان درآمدی از کوه تا به کوه
سیل سیه که روی زمین قیرگون شدی
کاش آن زمان ز آه جهان سوز اهل بیت
یک شعلهی برق خرمن گردون دون شدی
کاش آن زمان که این حرکت کرد آسمان
سیمابوار گوی زمین بیسکون شدی
کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک
جان جهانیان همه از تن برون شدی
کاش آن زمان که کشتی آل نبی شکست
عالم تمام غرقه دریای خون شدی
آن انتقام گر نفتادی بروز حشر
با این عمل معاملهی دهر چون شد
آل نبی چو دست تظلم برآورند
ارکان عرش را به تلاطم درآورند

            

مي شنوي صداي اندوهم را؟

            مي شنوي صداي بغضم را

                 که با کوچکترين ضربه اي خواهد ترکيد؟؟

 
بايد گريست!

       براي شاخه هاي شکسته بايد فرياد زد

                   به حال شقايق پرپر شده بايد اشک ريخت